1و الآن خداوند كه آفرينده‌ تو اي يعقوب، و صانع تو اي اسرائيل است چنين مي گويد: «‌مترس زيرا كه من تو را فديه دادم و تو را فديه دادم و تو را به اسمت خواندم پس تو از آن من هستي.
2چون از آبها بگذري من با تو خواهم بود و چون از نهرها (عبور نمايي) تو را فرو نخواهند گرفت. و چون از ميان آتش روي، سوخته نخواهي شد و شعله اش تو را نخواهد سوزانيد. 
3زيرا من يهوه خداي تو و قدّوس اسرائيل نجات دهنده‌ تو هستم. مصر را فديه تو ساختم و حبش و سبا را به عوض تو دادم.
4چونكه در نظر من گرانبها و مكرّم بودي و من تو را دوست مي داشتم پس مردمان را به عوض تو و طوايف را در عوض جان تو تسليم خواهم نمود.
5مترس زيرا كه من با تو هستم و ذريّت تو را از مشرق خواهم آورد و تو را از مغرب جمع خواهم نمود.
6به شمال خواهم گفت كه "بده" و به جنوب كه "ممانعت مكن". پسران مرا از جاي دور و دخترانم را از كرانهاي زمين بياور.
7يعني هر كه را به اسم من ناميده شود و او را به جهت جلال خويش آفريده و او را مصوّر نموده و ساخته باشم.