20خداوند موافق عدالتم مرا جزا داد و به حسب طهارت دستم مرا مکافات رسانید. 21زیراکه راههای خداوند را نگاه داشته، و به خدای خویش عصیان نورزیده‌ام، 22و جمیع احکام اوپیش روی من بوده است و فرائض او را از خوددور نکرده‌ام، 23و نزد او بی‌عیب بوده‌ام وخویشتن را از گناه خود نگاه داشته‌ام. 24پس خداوند مرا موافق عدالتم پاداش داده است و به حسب طهارت دستم در نظر وی. 25خویشتن رابا رحیم، رحیم می‌نمایی، و با مرد کامل، خود راکامل می‌نمایی. 26خویشتن را با طاهر، طاهرمی نمایی و با مکار، به مکر رفتار می‌کنی. 27زیراقوم مظلوم را خواهی رهانید و چشمان متکبران را به زیر خواهی انداخت. 28زیرا که تو چراغ مراخواهی افروخت؛ یهوه خدایم تاریکی مرا روشن خواهد گردانید. 29زیرا به مدد تو بر فوجها حمله می‌برم و به خدای خود از حصارها برمی جهم. 30و اما خدا طریق او کامل است و کلام خداوندمصفی. او برای همه متوکلان خود سپر است، 31

اسمان جايگاه من و شماست كساني كه به عيسي مسيح ايمان دارند كه او خداوند است

.
آیا قدیس آگوستین جدّ فکری کالوانیست‌های سنّتی به‌شمار می‌آید؟
(بخش نخست)

یک سؤالی که برای مسیحیانی که در پی آموختن آموزه‌های ارتودکس هستند، پرسش مهمّی بایستی به‌شمار آید، این است که نظر پدران کلیسا در رابطه با نقش اعمال در نجات انسان چه بوده است؟ این به نظر من یکی از مهم‌ترین سؤالاتی هست که هر مسیحی‌یِ راست‌کیشی بایستی در پی پاسخ درست آن باشد.

برخی از ناآگاهان چنین می‌پندارند که کلیسای مسیح (چه در غرب و چه در شرق)، همانند بسیاری از جماعت‌های پروتستانت که قائل به داگمای ”ایمان-به‌تنهایی“ (sola fide) هستند، منکر هرگونه نقش اعمال انسانی در نجات انسان بوده و می‌باشد. البته، در این‌که کلیسا به‌درستی قائل به داگمای ”فیض-به‌تنهایی“ (sola gratia) بوده و هست، هیچ شکّی نیست. برطبق شورای جامع ترانت، منکران این آموزه بایستی آناتما شده و از کلیسا اخراج شوند. امّا در عین‌حال، برطبق همین شورای جامع ترانت، کسانی که هرگونه نقش داشتن انسان و ارادۀ آزاد او در نجات را منکر شوند نیز، جایی در کلیسا نداشته و بایستی از کلیسا بیرون انداخته شوند. آن‌چه در شورای ترانت در این رابطه مطرح شد، البته تعلیم جدیدی نبود. بلکه کلیسا صرفاً بر آموزه‌ای که از عهد رسولان همواره در کلیسا تصریح و اجرا می‌شد، صحه گذاشت.

جالب است که این مهم حتّی مورد تأیید بسیاری از محققین قائل به الیهاتِ به‌اصطلاح اصلاح‌شده هم بوده است. دسته‌ای از محققین مانند آلیستر مک‌گراث آشکارا معترفند که آن‌چه این به‌اصطلاح اصلاح‌گران پروتستانت مطرح کردند، در اصل یک بدعت الهیاتی بوده، و در هر حال، نمی‌توان کلیسا را به‌عنوان پدر الهیاتی نجات‌پژوهی این افراد قلمداد نمود. دسته‌ای دیگر نیز که نگاه خوش‌بینانه‌تری دارند، باز معتقدند که «در اصل این تعلیم شورای ترنت بود که راه پدران کلیسا را در زمینۀ عادل‌شمرده‌شدگی ادامه داد،» و معترفند که «بخش بسیار بزرگی از الهیات ریفرمد نوآوری و انفصال از تعالیم پدران کلیسا بوده است.» [1] البته، این دستۀ دوم تنها می‌توانند تعدادی انگشت‌شمار و بسیار معدود از برخی سخنان مهجور را که توسط برخی افراد در کلیسا مطرح شده‌اند، ارائه دهند و تازه باز تنها مدعی شوند که این سخنان صرفاً ”متضاد“ با برساخته‌ها و بدعت‌های این به‌اصطلاح اصلاح‌گران نیست.

همان‌طور که در کتابِ The Orthodox Study Bible نیز آمده است، «از عهدِ رسولان، کلیسا بر این امر متفق بوده‌ است که نجات، به‌واسطه‌یِ فیض و رحمت خدا، به مردان و زنان پارسا عطا می‌گردد. آنانی که در مسیح تعمید می‌یافتند، فراخوانده می‌شدند تا به او ایمان داشته باشند و کارهای نیکو انجام دهند. قرار دادن ایمان در مقابل عمل یک برداشت بی‌سابقه در تفکر ارتودکس بوده است.» [2] این یک حقیقتِ عمیقاً کتاب‌مقدسی و کلیسایی (و نیز سازگار با خرد و فطرت بشری) می‌باشد که هرچند نجات جز از فیض خدا و جز از کار نجات‌بخش خدا نیست، با این وجود، نبایستی فراموش کرد که خدا ما را ”به‌عنوان یک انسان“ نجات می‌بخشد.

من تلاش دارم تا در این سری از نوشتارها، سخنان مهم حضرت آگوستین (و گاه سایر پدران) را در زمینۀ فیض، ایمان و عمل، ارادۀ آزاد و نجات به‌مرور ترجمه کرده و به‌تدریج در اختیار حق‌جویان (به‌ویژه مسیحیان) قرار دهم.

به فیض خدا، این سری نوشتارها چرک‌نویس یک کتاب‌چه در رابطه با موضع پدران کلیسا (به‌ویژه حضرت آگوستین) در رابطه با نجات‌پژوهی خواهند بود. امیدوارم که از آن استفاده ببرید.

**************************************

حضرت آگوستین در کتابِ ”دربارۀ فیض و ارادۀ آزاد“ (فصل ۱۵) چنین می‌نویسند:

پیروان پلاگیوس می‌گویند، تنها فیضی که به‌حسبِ شایستگی‌های ما عطا نمی‌شود، فیضی است که توسط آن گناهان‌مان بخشیده می‌شوند، و این‌که، فیض نهائیِ حیاتِ جاویدان به‌عنوان مزدِ شایستگی‌هایی که به آن می‌انجامند، عطا می‌گردد. این افراد نباید بی‌پاسخ بمانند. واضح است که اگر آنان نیکویی‌های ما را عطایایی از جانب خدا می‌دانستند، نظرشان سزاوار محکومیت و توبیخ نبود. امّا، از آن‌جا که موعظه‌گر اعمال نیکوی انسانی هستند، به‌طوری که اعلام می‌کنند که فرد آن را با تکیه بر خویش به‌دست آورده است، بایستی این سخن رسول را به‌درستی در حقّ آنان دانست که «چه کسی تو را متفاوت انگاشته است؟ چه داری که به تو بخشیده نشده باشد؟ و اگر به تو بخشیده شده است، پس چرا چنان فخر می‌کنی که گویی چنین نیست؟» (اول‌‌قُرِنتیان ۴: ۷) به کسی که چنین دیدگاهی دارد، می‌توان به‌درستی چنین پاسخ داد: آن‌چه خدا ارج می‌نهد، عطایای خود اوست، نه شایستگی‌های ما. اگر شایستگی‌ها از خود ما باشد، و نه از خدا، آن‌ها [در حقیقت] پلیدی هستند، و خدا آنان را ارج نمی‌نهد. امّا اگر به‌واقع نیکو هستند، آن‌ها عطایای الهی هستند؛ همان‌طور که رسول می‌گوید: «هر عطایِ نيكو و هر عطایِ كامل‌ از بالا است‌ و نازل‌ می‌شود از پدر نورها.» (یعقوب ۱: ۱۷) چنان‌چه یوحنایِ تعمیددهنده، پیش‌روی خداوند، نیز اظهار داشته است: «هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی به‌دست آورد، جز آن‌چه از آسمان به او عطا شود.» (یوحنا ۳: ۲۷)

چه جالب است که ایشان در این نقدشان بر دیدگاه پلاگیوسی، می‌نویسند: «اگر آنان نیکویی‌های ما را عطایایی از جانب خدا می‌دانستند، نظرشان سزاوار محکومیت و توبیخ نبود.» در واقع، از این اظهارات حضرت آگوستین روشن است که اختلاف ایشان با پلاگیوس و طرف‌دارانش بر سر نقش داشتن اعمال در نجات نبود. بلکه بر سر این بود که آیا نجات و نیکویی جز از فیض خدا میسّر هست یا نیست.

به فیض خدا در سری‌های بعدی نقل‌قول‌های بیشتری را از ایشان ارائه داده و نقد می‌کنیم.

---------------------------------------------------------------

[1] Justification by Faith in Catholic-Protestant Dialogue, by Anthony N. S. Lane, pp. 139-140.

[2] The Orthodox Study Bible, Copyright © 2008 by St. Athanasius Academy of Orthodox Theology, p. 1529.

متی باب ۴
۲۳ و عیسی در تمام‌ جلیل‌ میگشت‌ و در كنایس‌ ایشان‌ تعلیم‌ داده‌، به‌ بشارت‌ ملكوت‌ موعظه‌ همی نمود و هر مرض‌ و هر درد قوم‌ را شفا میداد.
امین .ای پدر اسمانی نام تو پر جلال باد به نام پدر پسر روح القدس میطلبم شفا و برکت برای عزیزانمون مادر شهرزاد و امیر و گلریز ایمان داریم انجام میشه 

ترس خداوند چیست؟
قوم اسرائیل با معجزات بسیاری توسط خداوند از مصر بیرون آمدندوکارهای شگفت انگیز یهوه را دیدند. در بیابان وقتی موسی برای صحبت با خدا قوم را تنها گذاشت و به بالای کوه رفت مردم باهم جمع شدند تا بتی برای خود بسازند پس گوساله ای ساختند و نام اورا یهوده گذاشتند و گفتند این خدایی است که مارا ازمصر بیرون آورده است انها میدانستند که یهوه ایشان را نجات داده اما نام خدای حقیقی را بر یک گوساله گذاشتند و شروع به پرستش آن کردند.
شاید شما باخود بگوئید ما هرگز چنین نمی کنیم ما بت پرست نیستیم اما وقتی شما خدارا با جلالی که شایسته آن است تکریم نمی کنید یعنی جلال او را از خدای قادر مطلق به انسان فانی ویا چیزی شبیه به همان بت اسرائیل تنزل داده اید. شاید شما بازهم بگوئید که من همیشه خدا را با زیباترین کلمات و سرودها می پرستم و بهترینهارا تقدیم او میکنم . اما آیا این کافیست؟
کلام خدا در اشعیا 29: و خداوند می گوید:«چونکه این قوم از دهان خود به من تقرّب می جویند و به لبهای خویش مرا تمجید می نمایند، امّا دل خود را از من دور کرده اند و ترس ایشان از من وصیّتی است که از انسان آموخته اند.
باید ترس خداوند در دلهای ماباشد تا اورا آنچنان که شایسته است نه به زبان بلکه با تمام دل و جان و اعمال جلال دهیم . شاید بشود ترس خدارا در جملات زیر تعریف کرداز خدا بخواهیم تا ترس خود را اینگونه به ما بیاموزد.
ترس خداوند احترام وتکریمی عمیق وپایداراست برخداوند و هرچیزی که او آنهارا مقدس میداند.
ترس خداوند قراردادن خدا در بالاترین جایگاه در زندگیتان است .
ترس خداوند یعنی اینکه اورا ازصمیم قلب شکر کنید .
ترسی خداوند عبادت خداوند با قلبی سرشاراز محبت است و شکرگزاری دائمی او.
ترس خداوند احترام به چیزهایی است که او محترم می داردو تنفر از چیزهایی که او نفرت دارد.
ترس خداوند یعنی تا ابد در آرزوی خشنود ساختن او باشیم.
ترس خداوند یعنی اینکه اراده خود را کاملا تسلیم اراده وی کنیم.
ترس خداوند عاملی است تطهیرکننده و خالص کننده که تاابد در وجود ما پایدار می ماند.
آشکار کننده روح القدس و باعث شادی مسیح می شود.
ووقتی ترس اورا دردل داریم برکاتی نیز برای ما در پی دارد درمزمور 34 آیات 7-11نوشته شده است : فرشته خداوند گرداگرد ترسندگان او است؛ اردو زده، ایشان را می رهاند.بچشید و ببینید که خداوند نیکو است. خوشابحال شخصی که بدو توکّل می دارد.ای مقدّسانِ خداوند از او بترسید زیرا که ترسندگان او را هیچ کمی نیست.شیربچگان بی نوا شده، گرسنگی می کشند و امّا طالبان خداوند را به هیچ چیز نیکو کمی نخواهد شد.
آمین.

اشعیا 14:7 بنابراین خودخداوند به شما آیتی خواهد داد: اینک باکره حامله شده پسری خواهد زائید ونام اورا عمانوئیل خواهد خواند
این آیه را به زبان و گویش های مختلف از بچه های کانون شادی بشنوید.
با لهجه ماسوله ای ، کردی و اصفهانی وبا زبان ترکی استانبولی و انگلیسی

رساله فیلیپیان 1:2 آیا در اتّحاد با مسیح دلگرم هستید؟ آیا محبّت، محرّک اصلی زندگی شماست؟ آیا با روح القدس مصاحبت دارید؟ و آیا احساس مهر و شفقت در بین شما وجود دارد؟2پس تقاضا می کنم خوشی مرا به کمال رسانید و با هم توافق فکری، محبّت دو جانبه و هدف مشترک داشته باشید.3هیچ عملی را از روی هم چشمی و خودخواهی انجام ندهید، بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید.4به نفع دیگران فکر کنید و تنها در فکر خود نباشید.5طرز تفکّر شما درباره زندگی باید مانند طرز تفکّر عیسی مسیح باشد

لوقا 6: 27لیکن ای شنوندگان شما را می گویم دشمنان خود را دوست دارید و با کسانی که از شما نفرت کنند، احسان کنید.28و هر که شما را لعن کند، برای او برکت بطلبید و برای هر که با شما کینه دارد، دعای خیر کنید.29و هر که بر رخسار تو زَنَد، دیگری را نیز به سوی او بگردان و کسی که ردای تو را بگیرد، قبا را نیز از او مضایقه مکن.30هرکه از تو سؤال کند بدو بده و هر که مال تو را گیرد از وی باز مخواه. 31و چنانکه می خواهید مردم با شما عمل کنند، شما نیز به همانطور با ایشان سلوک نمایید

در نام مسیح طلب برکت امین

اما آنانی که به خداوند امید بسته اند نیروی تازه می یابند و مانند عقاب پرواز میکنند،می دوند و خسته نمی شوند،راه میروند وناتوان نمی گردند.
اشعیا باب 40 آیه 31

امین هللویا

اول قرنتیان ۲: آیه ۱۱ ـ ۱۲
هیچکس نمی تواند بداند که در باطن شخصی دیگر چه می گذرد، مگر خود آن شخص. به همین ترتیب، هیچکس نمی تواند افکار و نقشه های خدا را درک کند، مگر روح خدا. ۱۲ خدا در واقع روح خود را به همین منظور به ما عطا فرموده است تا توسط او بر ما آشکار کند که چه هدایای پر شکوهی از لطف و برکت خود، نصیب ما ساخته است. بدیهی است روحی که ما یافته ایم، با روح این دنیا تفاوت دارد

متی باب هجده آیه چهار
پس ، هر که خود را مانند این بچه کوچک فروتن سازد، در ملکوت خداوند بزرگترین خواهد بود‎

* معروف نیستم، پولدارم نیستم، نابغه هم نیستم، محبوبیت هم ندارم، شانس هم ندارم*

تکیه گاهم خداست..
بیخیال همه شون

امین جلال بر نامت

رومیان باب 5آیه 9
اگر آن زمان که گناهکار بودیم ، مسیح با ریختن خون خود این فداکاری را در حق ما کرد، حالا که خدا ما را بی گناه بحساب آورده ، چه کارهای بزرگتری برای ما انجام خواهد داد و ما را از خشم و غضب آینده خدا رهایی خواهد بخشید.

حضورت را می ستایم ای منجی عالم

هر کس مرا می بیند فرستندۀ مرا دیده است." ( یوحنا 12: 45)

رومیان باب 5آیه 9
اگر آن زمان که گناهکار بودیم ، مسیح با ریختن خون خود این فداکاری را در حق ما کرد، حالا که خدا ما را بی گناه بحساب آورده ، چه کارهای بزرگتری برای ما انجام خواهد داد و ما را از خشم و غضب آینده خدا رهایی خواهد بخشید.

لوقا باب پنج آیه سی و هفت
همچنین کسی شراب تازه را در مشک کهنه نمی ریزد، چون شراب تازه ، مشک کهنه را پاره می کند، آنگاه هم شراب می ریزد و هم مشک از بین می رود.

مزامیر باب 4 آیه 1
ترجمه تفسیری 
ای خدای عادل من , وقتی نزد تو فریاد بر می آورم , مرا اجابت فرما . زمانی که در سختی و تنگنا بودم تو به داد من رسیدی , پس اکنون نیز بر من رحم فرموده , دعایم را اجابت فرما .

مزامیر باب 30. دعای تشکر 
ترجمه تفسیری آیات 1 تا 5
1) خداوندا , تو را ستایش می کنم , زیرا مرا نجات دادی و نگذاشتی دشمنانم به من بخندند .
2) ای خداوند , ای خدای من , وقتی نزد تو فریاد بر آوردم و کمک طلبیدم , مرا شفا دادی .
3) مرا از لب گور برگرداندی و از چنگال مرگ نجاتم دادی تا نمیرم .
4) ای عزیزان خداوند , اورا ستایش کنید ! نام مقدس خداوند را بستایید , 
5) زیرا غضب او لحظه ای است , اما رحمت و محبت او دایمی ! اگر تمام شب نیز اشک بریزیم, صبحگاهان با شادی آغاز می شود 

پطرس اول باب3 آیه 3و4
برای‌ زیبایی‌، به‌ آرایش‌ ظاهری‌ نظیر جواهرات‌ و لباس‌های‌ زیبا و آرایش‌ گیسوان‌، توسل‌ نجویید،بلکه‌ بگذارید باطن‌ و سیرت‌ شما زیبا باشد. باطن‌ خود را با زیبایی‌ پایدار یعنی‌ با روحیه‌ آرام‌ و ملایم‌ زینت‌ دهید که‌مورد پسند خداست‌.