official blog of parvaneh sajedpor

۱۳۹۲ بهمن ۸, سه‌شنبه

مجموعه عکس های بیستمین سالگرد و مراسم یادبود اسقف شهید هایک

دوشنبه, 07 بهمن 1392

جلسه یادبود و بزرگداشت شهید کلیسای ایران اسقف هایک هوسپیان مهر با حضور همسر، فرزندان و همچنین برخی از رهبران و کشیشان کلیسای ایران و جمعی از شرکت کنندگان در کلیسای پرزبیتری گلندل کالیفرنیا در25 ام ژانویه 2014 برگزار شد.

نگاهی گذرا بر زندگی اسقف شهید هایک هوسپیان مهر

از خدمت تا شهادت

« محبت نیوز» - اسقف شهید هایک در حالی که تنها ۲۲ سال سن داشتند، از سوی رهبران کلیسا به‌مقام کشیشی کلیسای مجیدیه دستگذاری شدند.سپس در سال ۱۹۶۸ عازم استان مازندران شدند و در شهر گرگان کلیسایی تأسیس نمودند.در سال ۱۹۸۲ در مقام ناظر کلیساهای جماعت ربانی ایران انجام وظیفه نمودند. اسقف هایک در ایجاد همکاری و اتحاد بیشتر بین کلیساهای پروتستان ایران نقشی کلیدی ایفا نمودند و بویژه بر اصل اتحاد کلیسا به‌عنوان بدن مسیح تأکیدی خاص داشتند.

ایشان در زمینۀ موسیقی نیز استعداد فراوان داشتند و سرودهای روحانی متعددی با صدای گرم و آرام‌بخش ایشان موجود است که تاکنون باعث برکت بسیاری از مسیحیان شده است.اسقف هایک به‌راحتی با کلیساهای مختلف ارتباط برقرار می‌کرد و تمام ایمانداران را به‌دور از هر نوع تعصب و تبعیض خدمت می‌‌نمود.

روحیۀ شبانی ایشان باعث شد با شنیدن خبر صدور حکم اعدام برادر فارس خود کشیش مهدی دیباج، در کمال شجاعت این خبر را در سراسر جهان منتشر سازد و برای آزادی وی از هیچ تلاشی فروگذار ننماید. عاقبت نیز این تلاش‌ها به‌ثمر رسید و مقامات حکومت مهدی دیباج را از زندان آزاد کردند، اما چند روز بعد پیکر خونین اسقف هایک در حالی که به‌طرزی فجیع با ضربات چاقو به قتل رسیده بود در حومۀ تهران پیدا شد.به‌پاس این شجاعت، کمیسیون آزادی مذهبی وابسته به سازمان جهانی کلیساهای بشارتی در روز ۱۹ نوامبر ۱۹۹۴ طی جلسۀ باشکوهی جایزۀ آزادی مذهب آن سال را به نیابت از اسقف هایک به همسر ایشان اهدا نمود، و روز ۲۰ نوامبر را نیز روز دعای جهانی برای کلیسای ایران نامگذاری کرد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

چرا من مسیحی‌ شدم؟

هر کسی‌ برای ایمان دار شدن به هرچیزی در این دنیا یک اتفاقاتی برایش رخ میدهد یک اتفاق ساده می‌توانذ زندگی‌ شما رو تغییر بدهد من هم مثل تمام کسانی‌ که به روح‌القدس ایمان آوردن واسه من هم یک روزنه از ایمان به وجود اومده .در ایران زندگی‌ کردن من با اتفاقاتی روبرو شد که روح من رو آزار میداد آرامش رو از درون من گرفته به دنبال جای می‌گشتم تا منو تسکین بده با بدی‌های که در حق من شده بود با خوبی‌ جواب بدم همونطور که تو انجیل هم اشاره کرده که به دنبال انتقام نباشید محبت واقعی‌ داشته باشید ،اما چطور میشد که من اون همه بدی‌هایی که در حقم کرده بودند رو فراموش کنم حادثه‌های وحشتناکی‌ که برای هیچکس قابل باور نیست ...آغاز همیشه قشنگ زیبا حتا وقتی‌ مرورش می‌کنم وقتی‌ که ایران بودم اتفاقی‌ با یکی از دوستانم که قبلا اجاره نشینشون بودم رفتیم به جایی که اسمش تلو بود جای که تو اونجا قبلا مسیحی‌ نشین‌ها زندگی‌ میکردن حتا چن تا خونهٔ مسیحی‌ نشین هم اونجا زندگی‌ میکردن انگاری خیلی‌ شون ازون جا رفته بودن ........وقتی‌ که وارد شدم یک صلیب اندازهٔ قد خودم رو دیدم با دوربینم چن تا عکس ازش گرفتم وقتی‌ عکس گرفتنم تموم شد .یک حس عجیب به من دست داد انگار شاد شدم تو پوست خودم نمی‌گنجیدم از مسیح هیچی‌ نمیدونستم جز یکی داستانای ساده از دبستان مدرسه .وقتی‌ رفتم خونه با خودم تو فکر بودم که یکی جای برم که منبأش باشه بیشتر بفهمم اما کلیسا؟ کلیسای تو دسترس من نبود و به خاطر بعضی‌ از احکام شرعی اسلام هم دیگه گفتم سکوت کنم بهتره تا شاید دوستی‌ پیدا کنم که هم محرم باشه هم آشنا با مسیحیت .بعد از این زیاد طول نکشید که اومدم سوئد یک ماه گذشت.خونه خواهرم بودم ،مرفو که یکی‌ از دوستای خواهرم بود اومد و مارو به تولدش دعوت کرد مرفو خودش اهل یونان بود ولی‌ تو استکهلم زندگی‌ میکرد .وقتی‌ توی تولد مسیح بودیم شب کریسمس مرفو به من گفت امشب اگه هر آرزوی داری از مسیح درخواست کنی‌ آرزوت برآورد می‌شه .به من گفت برو جلوی الترا وایسا و دعا‌ کن نمیدونستم الترا چیه.گفتم منظورت چی‌ .واسم ترجمه کردن حرفشو و گفتند صلیب مسیح .من هم رفتم و از الترا مسیح خواستم که از زندگی‌ گذشتم رها بشم نجات پیدا کنم .تا اینکه برای پناهندگی رفتم کمپ یک مدتی‌ تو کمپ گذشت با شرایط جدید در اومدن سخت بود و دشوار اما بهتر از استرس و هر روز خواب سنگسار دیدن تو ایران بود هرچند که کابوسش بازم همرام بود ،روز یکشنبه شد داشتیم تو آشپزخونه صبحانه می‌خوردیم کسایی‌ که قبل تر اونجا بودن و زبان بلد بودن گفتن که یک خانم و آقا اومدن .من هم همین طور نظاره گر‌ بودم با بچه‌ها حرف میزدن من هم از روی کنجکاوی رفتم جلو و می‌خواستم

باهاشون ارتباط برقرار کنم ،به وسیلهٔ یکی از همزبانی اونجا تونستم ازشون بپرسم شما از چه جای اومدین راستش گفتم اگه از جای باشن که بتونیم کمی‌ در مورد وضعیت دور افتاده جا باهاشون حرف بزنم چقدر خوب می‌شه آخه اونجایی‌ که ما زندگی‌ میکردیم واسه یه بسته تخم مرغ خریدن باید یک ساعت تو راه میبودی اما در جواب بهم گفتن از کلیسا اومدن ازم پرسیدن انگلیسی بلدی؟ گفتم نه، گفتن چه زبانی بلدی منم به همون زبانی که می‌خوندیم و می‌نوشتیم رو انتخاب کردم گفتم فارسی .از تو کیفش یه کتاب بهم داد و بهم گفتن اگه دوست دارید میتونی‌ بیای‌ کلیسا .من هم تو مدت اون زمان که تو کمپ بودیم کتاب رو مطالعه کردم یه کتاب ساده که کوچکترین مسائل رو به زبان بچگانه توضیح داده بود خیلی‌ کمک کرد به شناخت من .هفته‌ها و ماه‌ها گذشت به خاطر زمستونو داشتن فرزند و مشکلات خرید بلیت اتوبوس نتونستم به اون کلیسا برم .بعد از این که من رو انتقال به یک شهر قشنگ به اسم سودرهامن دادن و از تو کمپ بودن خلاص شدیم .یک هفته گذشت و من تو راه خونه و خرید جای مقدس و آرام خودم رو که میتونست زندگی‌ من رو تغییر بده رو پیدا کردم .روزایه یکشنبه اونجا میرفتم ،باز مشکلات زبان وجود داشت فارسی زبان نبود اما با تمام حسام مسیح رو احساس می‌کردم .با این وجود یک کتاب انجیل ترجمه شده هم ازشون گرفتم که بیشتر منو راهنمایی میکرد به پخته شدن و دانستن از منبع حیاتی که در ۲۰۱۵ ساله پیش روح‌القدس بهش دمیده شده .وقتی‌ که به جای رسیدم که احساسم و اطلاعاتم و یقینم همه به یک سطح رسیده بود تصمیم گرفتم که مسیحی‌ بشم و از مسئولای کلیسا درخواست کردم ،اونها به من گفتند تنها شما نیستید و کسان دیگری هم هستند همزمان با آنها غسل تعمید میشودید .و بالاخره من بعد از ۴۷ سال دوباره متولد شدم .