official blog of parvaneh sajedpor

۱۳۹۲ بهمن ۵, شنبه

دوست من بنشین،خانه تو گرم است...!!!

قطع انگشتان پاهای دو تن از پناهجویان نوكیش مسیحی درتركیه + عكس
پنجشنبه,1392
این تصاویر تاسف بار و دلخراش که روح و قلب هر بیننده ای را دچار تشویش و اضطراب می کند مربوط به یک حادثه سوختگی و یا تاثیر بیماری بر جسم آدمی نیست.

...
بر اساس گزارش دریافتی،این تصاویر مربوط به آسیب ناشی از سرمازدگی شدید در پای دو برادر جوان از نوکشیان مسیحی ایران است که از بیم جان خود و برای فرار از دستگیری و تهدیدات نیروهای تحت امر حکومت جمهوری اسلامی حدود ۴۵ روز پیش مجبور شدند زادگاه و دیار خود در اصفهان را ترک کنند و در سرمای سخت کوهستان های شمال غربی کشور در برف و یخبندان شدید جانشان را در کف دست نهاده خود را از طریق مرزهای زمینی ایران به کمپ پناهندگان در شهر مرزی وان در ترکیه برساندند.

به نقل از گزارشگران آژانس خبری مسیحیان ایران "محبت نیوز"، شدت آسیب و سرمازدگی در ناحیه پای آنان آنچنان وخیم گزارش شده که ضمن انتقال این دو برادر به یکی از بیمارستان های مجهز در یکی از شهرهای بزرگ ترکیه، بلافاصله هر دو تحت عمل جراحی قرار گرفتند.

گرچه این دو جوان با نام های «محمد» و «حامد» از این کابوس سرد جان سالم به در بردند اما باید گفت متاسفانه در این عمل جراحی "محمد " تا بالای انگشتان هر دو پای خود را از دست داد و پزشکان مجبور به قطع آن شدند. همچنین شدت سرما زدگی باعث شد پاهای "حامد" نیز تحت عمل جراحی قرار گیرد و پزشکان از روی اجبار انگشت شصت پای او را نیز قطع کردند. لازم به ذکر است که پیشتر خانواده این دو جوان به خاطر همین فشارها و تهدیدات مجبور به ترک وطن شدند و از ایران خارج شده بودند.

موج شدید مهاجرت از ایران که از مدت ها قبل به خاطر فشار حکومت بر دگر اندیشان و منتقدان سیاسی و اجتماعی و مذهبی کلید خورده بود اما پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 به اوج خود رسید.

در این میان اقلیت های دینی و مذهبی و به ویژه مسیحیان و نوکشیان مسیحی ایران نیز از زیر تیغ خصمانه نیروهای امنیتی در امان نبودند و یا با احکام قضایی شدید همچون اعدام و زندان های بلند مدت روبرو شدند و یا زیر شکنجه و تهدیدات و فشارها با مرگ دست و پنجه نرم کردند. بخش اعظمی از این افراد نیز ترک وطن نموده و خویشاوندان و اقوام و کسب و کار خود را رها کرده و با مهاجرت ناخواسته به کوچ اجباری در غربت تن سپردند.

باید اضافه کرد که فشار و تهدیدات حاکمیت جمهوری اسلامی بر دگر اندیشان سیاسی و مذهبی در ایران آنچنان است که شنیدن مهاجرت و خروج اجباری ایرانیان از کشور و فرار آنها به از طریق راه های غیرقانونی به کشورهای همسایه رو به افزایش است که به دنبال آن اخبار تاسف بار اینچنینی نیز به دنبال آن خواهد بود.

مرگ زنان و کودکان خانواده های مهاجر در طول مسیرها، تجاوز و کشتار و آدم ربایی و قاچاق انسان مخاطراتی است که با وجود آگاهی افراد از آنان باز هم بر تهدیدات و شکنجه ها و اعدام های حاکمان جمهوری اسلامی ترجیح داده می شود.

شبکه های اجتماعی ایمیل مطلب
4 نظر فرستاده شده
shahram
be omide khodavand isa masih ke harche zodtar hokomate sheytan dar iran shekast khordeh va frorikhte shavad ta jahan dige shahde in jenayatha nabashed
دوشنبه, 15 فروردين 1390

+0

reza
be omid anke khodavand isa masih baz ayd v ba shanshir do lab sheitan v peirovan e zaboonash ra be atash afkanad v ma ghorbat neshinan v jafa didgani hamchon an doostan azizi ke payeshan ghat shod ra az zolm rahaii bakhshad. pas ta an rooz moghavemat, baradran moghavematادامه ...

(‏2‏ فرتور)

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

چرا من مسیحی‌ شدم؟

هر کسی‌ برای ایمان دار شدن به هرچیزی در این دنیا یک اتفاقاتی برایش رخ میدهد یک اتفاق ساده می‌توانذ زندگی‌ شما رو تغییر بدهد من هم مثل تمام کسانی‌ که به روح‌القدس ایمان آوردن واسه من هم یک روزنه از ایمان به وجود اومده .در ایران زندگی‌ کردن من با اتفاقاتی روبرو شد که روح من رو آزار میداد آرامش رو از درون من گرفته به دنبال جای می‌گشتم تا منو تسکین بده با بدی‌های که در حق من شده بود با خوبی‌ جواب بدم همونطور که تو انجیل هم اشاره کرده که به دنبال انتقام نباشید محبت واقعی‌ داشته باشید ،اما چطور میشد که من اون همه بدی‌هایی که در حقم کرده بودند رو فراموش کنم حادثه‌های وحشتناکی‌ که برای هیچکس قابل باور نیست ...آغاز همیشه قشنگ زیبا حتا وقتی‌ مرورش می‌کنم وقتی‌ که ایران بودم اتفاقی‌ با یکی از دوستانم که قبلا اجاره نشینشون بودم رفتیم به جایی که اسمش تلو بود جای که تو اونجا قبلا مسیحی‌ نشین‌ها زندگی‌ میکردن حتا چن تا خونهٔ مسیحی‌ نشین هم اونجا زندگی‌ میکردن انگاری خیلی‌ شون ازون جا رفته بودن ........وقتی‌ که وارد شدم یک صلیب اندازهٔ قد خودم رو دیدم با دوربینم چن تا عکس ازش گرفتم وقتی‌ عکس گرفتنم تموم شد .یک حس عجیب به من دست داد انگار شاد شدم تو پوست خودم نمی‌گنجیدم از مسیح هیچی‌ نمیدونستم جز یکی داستانای ساده از دبستان مدرسه .وقتی‌ رفتم خونه با خودم تو فکر بودم که یکی جای برم که منبأش باشه بیشتر بفهمم اما کلیسا؟ کلیسای تو دسترس من نبود و به خاطر بعضی‌ از احکام شرعی اسلام هم دیگه گفتم سکوت کنم بهتره تا شاید دوستی‌ پیدا کنم که هم محرم باشه هم آشنا با مسیحیت .بعد از این زیاد طول نکشید که اومدم سوئد یک ماه گذشت.خونه خواهرم بودم ،مرفو که یکی‌ از دوستای خواهرم بود اومد و مارو به تولدش دعوت کرد مرفو خودش اهل یونان بود ولی‌ تو استکهلم زندگی‌ میکرد .وقتی‌ توی تولد مسیح بودیم شب کریسمس مرفو به من گفت امشب اگه هر آرزوی داری از مسیح درخواست کنی‌ آرزوت برآورد می‌شه .به من گفت برو جلوی الترا وایسا و دعا‌ کن نمیدونستم الترا چیه.گفتم منظورت چی‌ .واسم ترجمه کردن حرفشو و گفتند صلیب مسیح .من هم رفتم و از الترا مسیح خواستم که از زندگی‌ گذشتم رها بشم نجات پیدا کنم .تا اینکه برای پناهندگی رفتم کمپ یک مدتی‌ تو کمپ گذشت با شرایط جدید در اومدن سخت بود و دشوار اما بهتر از استرس و هر روز خواب سنگسار دیدن تو ایران بود هرچند که کابوسش بازم همرام بود ،روز یکشنبه شد داشتیم تو آشپزخونه صبحانه می‌خوردیم کسایی‌ که قبل تر اونجا بودن و زبان بلد بودن گفتن که یک خانم و آقا اومدن .من هم همین طور نظاره گر‌ بودم با بچه‌ها حرف میزدن من هم از روی کنجکاوی رفتم جلو و می‌خواستم

باهاشون ارتباط برقرار کنم ،به وسیلهٔ یکی از همزبانی اونجا تونستم ازشون بپرسم شما از چه جای اومدین راستش گفتم اگه از جای باشن که بتونیم کمی‌ در مورد وضعیت دور افتاده جا باهاشون حرف بزنم چقدر خوب می‌شه آخه اونجایی‌ که ما زندگی‌ میکردیم واسه یه بسته تخم مرغ خریدن باید یک ساعت تو راه میبودی اما در جواب بهم گفتن از کلیسا اومدن ازم پرسیدن انگلیسی بلدی؟ گفتم نه، گفتن چه زبانی بلدی منم به همون زبانی که می‌خوندیم و می‌نوشتیم رو انتخاب کردم گفتم فارسی .از تو کیفش یه کتاب بهم داد و بهم گفتن اگه دوست دارید میتونی‌ بیای‌ کلیسا .من هم تو مدت اون زمان که تو کمپ بودیم کتاب رو مطالعه کردم یه کتاب ساده که کوچکترین مسائل رو به زبان بچگانه توضیح داده بود خیلی‌ کمک کرد به شناخت من .هفته‌ها و ماه‌ها گذشت به خاطر زمستونو داشتن فرزند و مشکلات خرید بلیت اتوبوس نتونستم به اون کلیسا برم .بعد از این که من رو انتقال به یک شهر قشنگ به اسم سودرهامن دادن و از تو کمپ بودن خلاص شدیم .یک هفته گذشت و من تو راه خونه و خرید جای مقدس و آرام خودم رو که میتونست زندگی‌ من رو تغییر بده رو پیدا کردم .روزایه یکشنبه اونجا میرفتم ،باز مشکلات زبان وجود داشت فارسی زبان نبود اما با تمام حسام مسیح رو احساس می‌کردم .با این وجود یک کتاب انجیل ترجمه شده هم ازشون گرفتم که بیشتر منو راهنمایی میکرد به پخته شدن و دانستن از منبع حیاتی که در ۲۰۱۵ ساله پیش روح‌القدس بهش دمیده شده .وقتی‌ که به جای رسیدم که احساسم و اطلاعاتم و یقینم همه به یک سطح رسیده بود تصمیم گرفتم که مسیحی‌ بشم و از مسئولای کلیسا درخواست کردم ،اونها به من گفتند تنها شما نیستید و کسان دیگری هم هستند همزمان با آنها غسل تعمید میشودید .و بالاخره من بعد از ۴۷ سال دوباره متولد شدم .