عیسی از روی محبت به ما، آزادانه راه تحقیر و طرد خویش را برای رستگاری ما برگزید. چنان که پولس قدیس گفته است: " او خود را تهی کرد... و تا مرگ حتی مرگ بر صلیب فرمانبردار شد." (فیل 2: 7-8). وقتی عیسا را در رنجهایش در نظر می¬آوریم، بازتاب رنج¬هایانسانیت را می-بینیم، و پاسخ خداوند به رازهای شرّ، رنج و مرگ را پیدا می-کنیم. او پسر خود را به ما می¬بخشد، همان که در حالیکه به او خیانت شده، خوارگردیده، ترک شده و ناسزا شنیده است، می-میرد. با این حال پیروزی خداوند در آنچه پدید می¬آید، می-درخشد، یعنی آنچه به اصطلاح انسانی، ناتوانی و شکست است. رنج عیسا اوجِ مکاشفة محبت بی¬کران پدر و دعوت¬ او برای ایمان آوردن به کلام اوست. عیسی قدرتِ شرّ را بر خود می¬گیرد تا ما را آزاد سازد:" از زخم¬های او ما شفا یافتیم" (اول پط 2: 24). باشد که در این هفته همچنان که در پیمودن راه صلیب از عیسی پیروی می¬کنیم، فرمانبرداریِ محبت¬آمیز او از ارادة پدر را، به خصوص در زمان¬های سختی و خواری سر مشق قرار دهیم و قلب¬هامان را به روی هدایای آشتی، آزادی و زندگی ن
وینِ او باز کنیم.
وینِ او باز کنیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر