ترجمه قدیم :
۱۸ در كثرت اندیشههای دل من، تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید.
ترجمه شریف :
۱۸ وقتی فریاد کردم که می افتم، تو ای خداوند از روی محبّت پایدارت، دستم را گرفتی.
ترجمه تفسیری :
۱۸ وقتی فریاد زدم كه پاهایم میلغزند! تو، ای خداوند رحیم، به فریادم رسیدی و نگذاشتی بیافتم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر