اين درد هاى ما بود که او به جان گرفته بود،اين رنجهاى ما بود که او بر خود حمل مى کرد؛اما گمان کرديم اين درد و رنج مجازاتى است که خدا بر او فرستاده است.براى گناهان ما بود که او مجروح شد و براى شرارت ما بود که او را زدند.او تنبيه شد تا ما سلامتى کامل داشته باشيم.از زخمهاى او ما شفا يافتيم.ما همچون گوسفندانى که آواره شده باشند،گمراه شده بوديم؛راه خدا را ترک کرده به راه هاى خود رفته بوديم.با وجود اين،خداوند تقصيرها و گناهان همه ما را به حساب او گذاشت!خداوند مى فرمايد:اين خواست من بود که او رنج بکشد و بميرد.او جانش را قربانى کرد تا آمرزش گناهان به ارمغان آورد،بنابراين صاحب فرزندان بى شمار خواهد شد.او زندگى را از سر خواهد گرفت... به او مقامى بزرگ و قدرتى عظيم خواهم داد،زيرا او خود را فدا کرد،از خطاکاران محسوب شد،بار گناهان بسيارى را بر دوش گرفت و براى خطاکاران شفاعت کرد.اشعيا باب 53.